എറണാകുളം : കേരളത്തിൽ പെന്തെക്കോസ്ത് സഭകളുടെ ഐക്യശ്രമങ്ങൾ വീണ്ടും വിവാദങ്ങൾക്ക് വഴിവെക്കുകയാണ്. പാരമ്പര്യ സഭകളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപംകൊള്ളുന്ന പുതിയ ഐക്യസംഘടനകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്രത്തോളം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണെന്ന ചോദ്യമാണ് സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ ശക്തമായി ഉയരുന്നത്.
ഐക്യശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ചില സഭകൾ മുന്നോട്ടുവന്നെങ്കിലും, സ്വതന്ത്ര സഭകളുടെയും അസംതൃപ്തരായ വിഭാഗങ്ങളുടെയും പങ്കാളിത്തം പരിമിതമാണെന്ന വിമർശനം ഉയരുന്നുണ്ട്. ഇത് ഐക്യത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ തന്നെ ബാധിക്കുന്നതായി നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ ഐക്യഘടനയായ Kerala Catholic Bishops’ Council (കെസിബിസി) മാതൃകയായി ചിലർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അവിടെ ക്രമബദ്ധമായ നേതൃത്വ സംവിധാനവും തീരുമാനങ്ങളോടുള്ള കൂട്ടായ അംഗീകാരവും ഐക്യത്തിന്റെ അടിത്തറയാണെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ. എന്നാൽ പെന്തെക്കോസ്ത് സഭകളിൽ സംഘടനകളുടെ സ്വതന്ത്ര സ്വഭാവവും ഏകകേന്ദ്ര നേതൃത്വത്തിന്റെ അഭാവവും ഐക്യശ്രമങ്ങൾക്ക് വെല്ലുവിളിയായി തുടരുന്നു.
ഇതിനിടെ, അടിത്തട്ടിലുള്ള വിശ്വാസികളും സുവിശേഷകരും നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ചയിൽ പ്രധാന വിഷയമായി ഉയരുന്നു. ഏകദേശം 40 ശതമാനം പേർ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടുന്നുവെന്ന വിലയിരുത്തലുകൾക്കിടയിലും, അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ മതിയായ ഇടപെടൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ലെന്ന വിമർശനമാണ് ശക്തമാകുന്നത്. ഗ്രാമ-ദൂര പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രവർത്തകരുടെ പ്രയാസങ്ങളും കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള മിഷൻ മേഖലകളിൽ നേരിടുന്ന നിയമപ്രശ്നങ്ങളും പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നതായും ആരോപണം ഉയരുന്നു.
ഇത്തരം സാഹചര്യത്തിലാണ് സ്വതന്ത്ര സഭകളെയും അസംതൃപ്തരായ വിഭാഗങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഐക്യവേദിയായ United Pentecostal Council (യൂ.പി.സി) സംസ്ഥാനത്ത് ശക്തമായി വളരുന്നതായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. അടിത്തട്ടിലുള്ളവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇടപെടുകയും പ്രായോഗിക സഹായങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന സമീപനമാണ് ഈ വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണമെന്നാണ് നിരീക്ഷണം.
യൂ.പി.സി ശക്തിപ്രാപിച്ചതോടെയാണ് പാരമ്പര്യ പെന്തെക്കോസ്ത് സഭകൾ ചേർന്ന് പുതിയ ഐക്യസംഘടന രൂപീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന വിലയിരുത്തലും ഉയരുന്നു. ഇതോടെ സംസ്ഥാനത്തെ പെന്തെക്കോസ്ത് വിശ്വാസികൾ രണ്ട് ധ്രുവങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നുവെന്ന വിലയിരുത്തലും ശക്തമാകുന്നു.
സ്വതന്ത്ര സഭകളുടെ പങ്കാളിത്തമില്ലാതെ ഐക്യം പ്രായോഗികമാകില്ലെന്ന അഭിപ്രായവും ശക്തമാണ്. വലിയൊരു വിശ്വാസി വിഭാഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഈ വിഭാഗങ്ങളെ ഉൾപ്പെടുത്താതെയുള്ള ഐക്യശ്രമങ്ങൾ അപൂർണ്ണമാണെന്നും വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
ഐക്യം വേദികളിലെ പ്രസംഗങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, അടിത്തട്ടിലുള്ളവരുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇടപെടുകയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയിലായിരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യവും ഉയരുന്നു. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇത്തരം ശ്രമങ്ങൾ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കില്ലെന്ന മുന്നറിയിപ്പും ഉയരുന്നുണ്ട്.
പുതിയ ഐക്യസംഘടനകൾ എത്രത്തോളം സ്ഥിരത കൈവരിക്കും, യഥാർത്ഥ ഐക്യം സൃഷ്ടിക്കുമോ എന്നത് കാലം തെളിയിക്കേണ്ട വിഷയമായി തുടരുകയാണ്.
